Begin 2015 kreeg hij last van hoofdpijn, maar er werd niet echt een oorzaak gevonden, totdat hij in 2017 ook nog last kreeg van jeukende benen. Er moest bloed geprikt worden en er volgde aanvullende onderzoeken in het Bernhoven en later in het Radboud UMC. Daar kwamen ze er achter dat Edward leed aan Myelofibrose. Bij deze ziekte raakt het beenmerg geleidelijk vervangen door littekenweefsel (fibrose), waardoor de productie van gezonde bloedcellen verstoord raakt. Eerst was de ziekte nog goed onder controle te houden met medicatie, maar eind 2023 ging Edward steeds verder achteruit. Zijn enige kans om nog te genezen was een stamceltransplantatie. Helaas bleek zijn zus geen passende match, dus ging Matchis op zoek naar een geschikte stamceldonor.

Eind mei 2024 hoorde Edward dat er een donor beschikbaar was, een 22-jarige jonge dame. Maar voordat de stamceltransplantatie kon plaatsvinden, moest eerst zijn milt nog verwijderd worden. Door de Myelofibrose was deze namelijk in grootte verdubbeld. Deze operatie was ook niet zonder risico, maar wel noodzakelijk wilde hij überhaupt de stamcellen kunnen ontvangen.

Het moment dat Edward hoorde dat hij een stamceltransplantatie nodig had om te kunnen overleven is hij - naast gesprekken met zijn artsen - ook in gesprek gegaan met een lotgenoot, Edward vertelt: “Artsen kunnen wel vertellen wat je allemaal staat te wachten en hoe het gaat, maar ik had behoefte aan een verhaal van iemand die alles al een keertje doorstaan heeft en echt heeft meegemaakt. Ik heb heel veel aan deze gesprekken gehad tijdens mijn ziek zijn en heb er kracht uit gehaald.”

Begin augustus 2024 was het zover, Edward mocht de stamcellen ontvangen van zijn donor, hij zegt: “Ergens ben je heel blij dat je opgenomen gaat worden, omdat je dan weet, het gaat nu beginnen ik kan daarna weer beter worden. Maar natuurlijk blijft het ook altijd spannend. Iets wat ik mij wel van tevoren had voorgenomen is om weer snel uit bed te gaan en waar het kon op de fiets te stappen. Zeker in het begin is het toch lastig, want je gaat drie stappen vooruit en weer twee stappen terug. Maar ik voelde mij zo gesteund door mijn gezin, vrienden en familie. In juni 2024 was er ook een editie van Bike my Day waar Matchis het goede doel van is. Wel bijzonder dat ik zelf met eerdere edities zoals in 2020 en 2022 heb meegedaan en dat in 2024 eigen een heel team ‘voor mij’ meefietste om zoveel mogelijk geld op te halen voor stamceldonatie. Ik weet nu als geen ander hoe belangrijk stamceldonoren kunnen zijn.”

Doordat Edward voor en tijdens zijn ziekte zo sportief bezig was en zijn conditie op peil hield, heeft dit hem zeker geholpen tijdens zijn herstel na zijn ziekte. Begin 2025 kon hij weer voorzichtig mee gaan fietsen met zijn clubgenoten van CIAO Cycling. Edward vertelt: “Ik was toen niet zozeer moe van de inspanning, maar van de emotie. Het maakte zo’n impact, zo bijzonder dat ik dit weer kon doen samen met mijn vrienden. Je weet op dat moment nog niet hoe je eruit gaat komen en of je weer 100% zult herstellen, die onzekerheid op dat moment is het ergste.”

Gelukkig is Edward op wat kleine eczeemklachten na volledig hersteld van zijn ziekte. Hij kan weer volop genieten van vakanties met zijn gezin op Curaçao en de Kristoffelberg beklimmen of heerlijk los gaan op de wintersport met het gezin en vrienden. En dit jaar staat er weer een nieuwe editie van Bike my Day gepland op 20 juni. Daarvan zegt Edward: “Hier ben ik zeker bij! Het is een leuke dag, ik geniet van het wedstrijdelement en het draagt bij aan het teamgevoel. Maar extra bijzonder is ook wel dat ik op deze manier mijn steentje kan bijdragen om nog meer bekendheid te geven aan het belang van stamceldonatie.

Dus mocht je nog twijfelen, schrijf je in voor Bike my Day! En ben je nog geen stamceldonor? Meld je aan want met een simpele handeling sta je geregistreerd als stamceldonor en kan je een leven redden!”