Onno en Kelly zijn beiden werkzaam geweest bij defensie en weten als geen ander dat je nooit moet opgeven en moet blijven strijden voor een positieve uitkomst. Deze krachten werden eind 2022 op de proef gesteld.
Onno bleef maar ziek en nadat hij bloed had laten prikken, werd hij nog geen 2 uur later gebeld of hij naar het ziekenhuis wilde komen. De diagnose was acute myeloïde leukemie.
In eerste instantie zou hij chemo krijgen en daarna een stamceltransplantatie met zijn eigen stamcellen, Maar na zijn tweede chemokuur kreeg Onno last een levensbedreigende schimmelinfectie. Het herstel duurde lang; bijna 1,5 jaar. Kelly vertelt: “Het positieve aan deze situatie was dat na verloop van tijd niet alleen de infectie wegbleef, maar de leukemie ook. Hierdoor was een derde chemokuur niet nodig. Wij konden als gezin genieten van een prachtige vakantie in Amerika. De invulling was wel anders omdat Onno fysiek niet alles aan kon en daarom afhankelijk was van een rolstoel. Maar we hebben prachtige herinneringen met het gezin gemaakt.”
Helaas weer tijdens de feestdagen, dit keer van 2024, bleek de leukemie weer terug. De enige kans voor Onno om te overleven was een stamceltransplantatie. Begin januari was hij klaar om de stamcellen van een anonieme donor te ontvangen. Kelly zegt: “Het moment dat je de stamcellen ziet en beseft: zij gaan gewoon weer leven in mijn man ‘pompen’, zo bijzonder! We hebben dit dan ook echt al een beetje gevierd als een tweede verjaardag. Daarna was het afwachten of de stamcellen hun werk zouden doen.”
Onno kreeg na de stamceltransplantatie nog wel een laatste hele zware chemokuur. Daar was hij heel ziek van, hij was bijna 10 kilo aangekomen door het vocht dat hij vasthield. Kelly vertelt: “Het was verschrikkelijk om te zien, je voelt je zo machteloos. Later kreeg hij ook nog druk op de borst en ging hij wartaal uitspreken. Er bleek heel veel vocht bij zijn longen te zitten. Artsen wilden hem naar de IC brengen en aan de beademing hebben. Maar ik geloofde in de vechtersmentaliteit van Onno. Ik was namelijk bang dat als hij op de IC aan de beademing zou komen te liggen, hij er nooit meer vanaf zou komen. Na overleg met de artsen is er toch besloten Onno op zaal te houden. Het was een spannende nacht maar de opluchting was geweldig toen de volgende ochtend bleek dat Onno het zelf opgelost had. Zijn vechtmodus is echt zijn redding geweest. Ik ben zo trots!”
In januari 2025 was het een jaar geleden dat Onno zijn stamcellen mocht ontvangen van een donor. Kelly & Onno hebben dit moment aangegrepen om deze verjaardag samen met iedereen die hun lief is te vieren. En ze vroegen niet om cadeaus maar om een donatie voor Stichting Matchis. Met hun digitale collectebus hebben ze een mooi bedrag voor Matchis opgehaald en kunnen ze hopelijk ook iemand anders een stamcelverjaardag geven.